او تقريبا هميشه غمگين است و ابعاد منفي زندگي خود و ديگران را پررنگ‌تر مي‌بيند و اين نگاه بر عملكردش روابط اجتماعي اش تأثير منفي گذاشته است. شايد افسردگي از نظر بسياري افراد صرفا يكي از بيماري‌هاي شايع حوزه روان به نظر بيايد كه با درمان دارويي و مشاوره و گاهي نيز حتي بدون مصرف دارو قابل درمان است. اما به گفته رئيس انجمن علمي روانپزشكان ايران ۱۲.۵ درصد مردم ما مبتلا به افسردگي هستند كه دوسوم‌شان نيز افكار خودكشي دارند و ۱۵درصد آنها نيز اقدام به خودكشي مي‌كنند.

به همين دليل، پيشگيري و درمان اين بيماري بسيار اهميت دارد. گفت‌وگوي ما را با دكتر مريم رسوليان، روانپزشك و رئيس انجمن علمي روانپزشكان ايران بخوانيد .

تجربه خلق افسرده، بسيار شايع و فراگير است. كمااين‌كه افراد در موقعيت‌هاي دشوار زندگي به‌خصوص وقتي با «از دست دادن» مواجه شوند غم و اندوه را تجربه مي‌كنند، اما اين تجربه معادل و مساوي با اختلال افسردگي نيست.

غمگيني، اما افسرده نيستي

افسردگي به دو معناي خلق افسرده و اختلال افسردگي به كار مي‌رود. احساس غمگيني يا خلق افسرده يكي از نشانه‌هاي افسردگي است ولي به تنهايي معادل اختلال افسردگي نيست. دكتر رسوليان با بيان اين مطالب مي‌افزايد:

از دست دادن، شامل از دست دادن افراد، موقعيت‌ها، اموال و... است. اين از دست دادن، به هر اندازه‌اي كه باشد مانند مرگ يك عزيز، طلاق يا مهاجرت نزديكان و... مي‌تواند سبب تجربه خلق افسرده يا اختلال افسردگي شود. بديهي است همه افراد به‌دنبال مواجهه با يك حادثه به يك اندازه اندوه را تجربه نمي‌كنند، غم خفيف و گذرا تا بروز اختلال افسردگي شديد در افراد مختلف ديده مي‌شود. ميزان غمگيني بستگي به تجربه‌هاي گذشته فرد و شرايط ژنتيك و بيولوژيك او دارد.لزوما احساس غم و اندوه معادل با اختلال افسردگي نيست. وقتي در مورد افسردگي صحبت مي‌كنيم، مجموعه‌اي از علائم مدنظر است كه بر زندگي روزمره فرد اثر گذاشته و در موارد شديد اختلال در عملكرد او ايجاد مي‌كند.

بي‌حوصلگي

مهم‌ترين مشخصه اختلال افسردگي، احساس غمگيني، كاهش علائق يا احساس لذت نبردن است. فرد غم سنگيني را در درون خود احساس مي‌كند، تا حدي كه اين غم سبب مي‌شود از فعاليت‌هاي لذتبخشي كه قبلا برايش خوشايند بوده دوري كند. دكتر رسوليان معتقد است: اين كاهش علايق غالبا

به صورت بي‌حوصلگي بروز پيدا مي‌كند و فرد از مشاركت در فعاليت‌هايي كه قبلا مورد علاقه‌اش بوده با اين جمله كه حوصله ندارم سر باز مي‌زند.

از خواب و خوراك افتادن

از ديگر نشانه‌هاي افسردگي، در بيشتر موارد كاهش بارز در فعاليت‌هاي بيولوژيك مانند

غذا خوردن، خوابيدن و تمايلات جنسي است. اين فعاليت‌ها معمولا براي افراد خوشايند و لذت بخش است، در حالي كه مبتلايان به اختلال افسردگي از اين فعاليت‌ها لذت نبرده و در نتيجه كاهش اشتها و به دنبال آن كاهش وزن دارند.

همچنين كاهش تمركز و مشكل در قدرت تصميم‌گيري كه بسياري از اوقات به اشتباه به‌عنوان فراموشي (دمانس) از آن ياد مي‌كنند، كاهش انرژي وزود خسته شدن نيز يكي ديگر از نشانه‌هاي افسردگي است.

فكر كردن به مرگ

به گفته رئيس انجمن علمي روانپزشكان ايران، يكي از مهم‌ترين نشانه‌هاي افسردگي نااميدي، افكار متعدد راجع به مرگ و در نهايت افكار خودكشي است. حدود 3/2درصد افراد افسرده افكار خودكشي دارند و به مرگ فكر مي‌كنند و بين

10تا 15 درصد مبتلايان به افسردگي مرگ ناشي از خودكشي دارند. البته تداوم علائم افسردگي به مدت حداقل دو هفته و در بيشتر ساعات روز شرط ضروري ديگري براي تشخيص اختلال افسردگي است.

افسردگي در جواني يا سالخوردگي؟

افسردگي در نوجواني و جواني با نشانه‌هايي مانند تغييرات رفتاري، افت تحصيلي، پرخاشگري و رفتارهاي مخالفت‌جويانه، كناره‌گيري از اجتماع تظاهر پيدا مي‌كند، و اين نشانه‌ها در دوران رشد نوجوان بر سطح تحصيلات و زندگي حرفه‌اي آينده او مي‌تواند تأثيرگذار باشد.

در سالخوردگي افسردگي با كندي شديد رواني، حركتي، فراموشي و افكار خودكشي همراه است تا حدي كه با بيماري دمانس تشخيص افتراقي دارد. افسردگي سالمندي در كساني كه از زندگي گذشته خود رضايت نداشته و احساس خسران در زندگي دارند و ناكامي‌هاي زيادي را تجربه كرده‌اند، با پيش‌آگهي بدتري همراه است.

زنان بيشتر افسرده مي‌شوند

شيوع افسردگي در زنان تقريبا دو برابر مردان است. علت اين امر را تغييرات بيشتر هورموني زنان و درماندگي آموخته شده و نقش قرباني داشتن در بستر اجتماعي و فرهنگي نسبت به زنان مي‌دانند.

درمان افسردگي با دارو يا بدون دارو؟

به گفته دكتر رسوليان، در مواردي كه تشخيص افسردگي خفيف داده مي‌شود، درمان دارويي در اولويت قرار ندارد، اصلاح سبك زندگي، صحبت كردن در مورد نگراني‌ها و مشكلات زندگي، تغذيه و فعاليت بدني مناسب و در يك كلام اصلاح سبك زندگي و روان درماني مي‌تواند راهگشا باشد. در موارد افسردگي متوسط و

شديد، درمان دارويي بسيار كمك كننده است. درمان دارويي يا تجويز الكتروشوك در افسردگي‌هاي شديد و همراه با افكار خودكشي ضروري است.

مواجه با افسردگي مقاوم به درمان

درمان با داروهاي ضد افسردگي در مبتلايان به افسردگي به كاهش و كنترل نشانه‌هاي افسردگي در بيش از 70 درصد موارد منجر مي‌شود. افسردگي‌هاي مقاوم به درمان يعني افرادي كه به درمان‌هاي اوليه افسردگي پاسخ نمي‌دهند و نياز به درمان‌هاي جدي‌تر دارند. نكته مهم اين است كه تعداد داروهاي ضدافسردگي بسيار زياد و متنوع است و اگر بيماري به داروي خاصي پاسخ مناسب ندهد، داروهاي ديگري براي كنترل افسردگي او وجود دارد. در موارد معدودي افرادي كه زمينه اختلال دو قطبي دارند و در مرحله افسردگي تحت درمان با داروهاي ضدافسردگي قرار مي‌گيرند ممكن است حين درمان علائم مرحله مانيا در ايشان پديدار شود.

بازگشت به زندگي فعال

بيشتر بيماري‌هاي غيرواگير تا حدودي قابل كنترل است، اما بعد از درمان يك دوره بيماري احتمال عود علائم وجود دارد. در مواردي هم بيماري با دارو كنترل مي‌شود و با قطع دارو علائم بر مي گردند.

هدف از سلامت روان اين است كه فرد بتواند با وجود ابتلا به بيماري جسمي يا رواني، از حداكثر توانايي‌هاي خود استفاده كند و تمركز را بر ناتواني‌هاي خود نگذارد. به همين دليل اساسا در زندگي به‌دنبال قطعيت و سلامت كامل بودن، هدف‌گذاري غيرواقع بينانه‌اي است.

اگر افسردگي درمان نشود ...

افسردگي درمان نشده به‌دليل تأثيرات ناشي از نااميدي و احساس گناه بر تفكر فرد او را بي‌انگيزه كرده و برروابط فردي، خانوادگي و زندگي اجتماعي او اثرات منفي مي‌گذارد. استعدادهاي بالقوه فرد شكوفا نشده و باري بر خانواده و جامعه خواهد بود. دكتر رسوليان با بيان اين مطالب تاكيد مي‌كند: در بيش از 50 درصد موارد، افسردگي بدون درمان بهبود خودبه‌خودي خواهد داشت. اما دوره بيماري بدون درمان طولاني‌تر است و اثرات منفي بيماري بر زندگي حرفه‌اي و اجتماعي فرد خواهد داشت.

حدود دو سوم مبتلايان به افسردگي اگر درمان پيشگيرانه خود را ادامه ندهند طي پنج سال بعد از بهبود، دوباره افسردگي را تجربه خواهند كرد، بر حسب نظر پزشك ادامه درمان نگهدارنده براي كنترل افسردگي ضروري است.

طب سنتي و اسلامي، پيشينه‌اي درخشان در تاريخ پزشكي ايران دارد و ظرفيت‌هاي بسياري را براي به‌كارگيري در كنار طب نوين از خود نشان داده است. محققان كشور در مطالعه‌اي پژوهشي، استفاده از يكي از تكنيك‌هاي اين طب را براي درمان درد سياتيك مورد تأييد قرار داده‌اند.

امروزه به علت سبك و روش زندگي، نوع تغذيه و رفتارهاي نامناسب اجتماعي و شغلي انسان‌ها، شايع‌ترين علت ناتواني افراد زير ۴۵ سال دردهاي پشت كمر هستند. درمان دردهاي كمر و سياتيك در علم پزشكي نوين شامل فيزيوتراپي، تمرينات خاص ورزشي، داروهاي مسكن مثل ضد التهاب‌هاي استروئيدي و غيراستروئيدي و گاهي شل كننده‌هاي عضلاني، ضد تشنج‌ها، ضد افسردگي‌ها بوده و در صورت عدم پاسخ، از جراحي استفاده مي‌شود.

اما به اعتقاد پژوهشگران، عوارض متعدد داروهاي مصرفي براي كاهش چنين دردهايي كه ازجمله آن‌ها مي‌توان به خونريزي‌هاي گوارشي، حملات قلبي و مغزي، مسموميت‌هاي كبدي و كليوي و عوارض پوستي، ريوي و خوني اشاره كرد، استفاده از چنين داروهايي را با ملاحظاتي روبرو مي‌كند. به همين دليل با توجه به شيوع بسيار بالاي بيماري‌هاي مورد اشاره در كنار هزينه‌ها و عوارض آن‌ها، لازم است بررسي بر روي روش‌هاي درماني ديگري كه هزينه و عوارض كم‌تري داشته باشند، انجام گيرد و در اين راستا، استفاده از طب مكمل و همچنين طب سنتي، جايگاه ويژه‌اي دارد.

در اين زمينه، گروهي از محققان كشور از دانشگاه شاهد، مطالعه‌اي پژوهشي را طراحي و هدايت كرده‌اند كه در آن تأثير يكي از مهم‌ترين روش‌هاي درمان سنتي يعني «فصد» بر درمان درد سياتيك مورد ارزيابي قرار گرفته است.

فصد، نوعي روش خون‌گيري در طب سنتي است كه شامل باز كردن منفذي كوچك در ديواره رگ به‌وسيله نيشتر است و طبق پنداشته‌هاي طب سنتي باعث خروج اخلاط فاسد بدن با خروج خون مي‌شود.

در مطالعه مورد اشاره فوق، از مرور اطلاعات كتابخانه‌اي با مراجعه به كتب مرجع طب ايراني و بررسي پژوهش‌هاي جديد از پايگاه‌هاي معتبر استفاده شده و در كنار آن، مطالعه ميداني از طريق جمع‌آوري اطلاعات تعدادي از پزشكان ايراني با سابقه فعاليت درماني به‌طور متوسط ۲۰ سال انجام شده است.

نتايج حاصل از اين پژوهش گوياي آن است كه با نوع ديدگاه طب ايراني به بيماري دردهاي مفصلي و سياتيك، راه‌كارهاي درماني بسيار مؤثري قابل دسترسي هستند و يكي از مهم‌ترين آن‌ها انجام فصد است. چنان‌كه فصد مي‌تواند در تمام مراحل اين بيماري به‌تنهايي يا در كنار تدابير ديگر درماني به‌طور مؤثري مورد استفاده قرار گيرد و حتي گاهي جهت پيشگيري از دردهاي مفصلي نيز مي‌توان از آن استفاده كرد.

طبق بررسي‌هاي مجريان تحقيق فوق، پژوهش‌هاي جديد نيز تأثير فصد بر درمان بسياري از بيماري‌ها به‌ويژه درمان دردهاي مفصلي را تأييد مي‌كنند.

آن‌گونه كه سيد سعيد اسماعيلي، استاديار و متخصص طب سنتي دانشگاه شاهد و همكارانش مي‌گويند: «از ديد طب سنتي، عوامل تأثيرگذار درد مفاصل به ترتيب شيوع عبارت‌اند از: تركيب بلغم و صفرا، سپس بلغم به‌تنهايي، سپس دم به‌تنهايي، سپس صفرا به‌تنهايي، سپس سودا به‌تنهايي و بقيه به‌ندرت ديده مي‌شوند و بر اساس اين‌كه سو مزاج غالب مسبب بيماري چه باشد، پروتكل و روش درماني مشخص مي‌شود».

آن‌ها ادامه مي‌دهند: «به‌طوركلي درمان دردهاي مفصلي از ديدگاه طب ايراني شامل: رفع علت ايجادكننده بيماري، دفع خلط غالب مسبب بيماري، تعديل يا اصلاح مزاج و تقويت عضو هستند و فصد مي‌تواند در اين روند درماني، تنها راه درمان يا بخشي از درمان باشد».

بر اين اساس، درواقع فصد يكي از بهترين درمان‌هاي درد عرق‌النسا يا همان سياتيك است، به‌طوري‌كه ابوعلي سينا آن را نافع‌ترين درمان ناميده كه فوراً درد را ساكت مي‌كند.

به گفته اسماعيلي و همكارانش، بوعلي سينا توصيه اكيد مي‌كند كه: «براي رفع مشكل سياتيك، اول فصد باسليق سمت درد و سپس با فاصله دو سه روز فصد پا انجام شود تا از تجمع مجدد ماده جلوگيري شود. فصد پا بر اساس ناحيه انتشار درد انتخابي مي‌شود».

همچنين در اين تحقيق آمده است كه: «اگر سبب درد سياتيك، سو مزاج ساده باشد و علائم گرمي و حرارت وجود داشته باشد، ابتدا جهت كاهش حرارت و درمان سريع‌تر مي‌توان فصد كرد، ولي لازم است ميزان دفع خون كم باشد و سپس اصلاح مزاج صورت گيرد».

يافته‌هاي اين تحقيق جالب كه بار ديگر، ظرفيت‌هاي كمتر شناخته‌شده طب سنتي را براي رفع مشكلات سلامت نشان مي‌دهد، در نشريه «تاريخ پزشكي» به چاپ رسيده‌اند.

نشريه فوق، يك فصل‌نامه علمي پژوهشي است كه توسط دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي منتشر مي‌شود.

درد و گرفتگي كمر، كشيدگي دردناك يا گرفتگي عضلات كمر است. اين درد ممكن است در نتيجه فشار بيش از حد در حين تمرينات ورزشي باشد يا بد خوابيدن يا انجام كارهاي خانه.

درد و گرفتگي كمر، كشيدگي دردناك يا گرفتگي عضلات كمر است. اين درد ممكن است در ننتيجه فشار بيش از حد در حين تمرينات ورزشي باشد يا بد خوابيدن يا انجام كارهاي خانه. اغلب اين درد و گرفتگي ها قسمت پايين كمر را درگير مي كند. در اين مقاله به شما مي گوييم كه چگونه درد ناشي از گرفتگ عضله را با داروهاي خانگي كاهش دهيد.

1. براي رهايي از درد ناشي از گرفتگي كمر يك كيسه يخ را به حالت ماساژ به مدت 12 دقيقه روي قسمت گرفتگي حركت دهيد. سرما نه تنها درد را كاهش مي دهد بلكه التهاب عضلات و بافت اطراف درد را هم كم مي كند. مي توانيد اين كار را چند بار در طول روز انجام دهيد فقط بايد حداقل 20 دقيقه بينشان فاصله بگذاريد.
2. يك داروي مسكن مثل ايبوپروفن يا استامينوفن مصرف كنيد. بيشتر گرفتگي ها و دردهايي كه بدون پارگي رباط ها بوجود مي آيند به راحتي با داروهاي مسكني كه در خانه داريد قابل كنترل هستند.
3. كمي حركات كششي براي تقويت كمرتان انجام دهيد كه هم مي تواند گرفتگي را كمتر كند و هم از گرفتگي هاي بعدي پيشگيري نمايد.
4. به پشت دراز بكشيد. دست راست و پاي چپ را تا جايي كه مي توانيد بالا ببريد. دست و پا را صاف نگه داريد. تا جايي كه مي توانيد به همين حالت بمانيد. سپس براي سمت ديگر هم انجام دهيد. دو ست 10 تايي تكرار كنيد.

نكته: براي انجام حركات كششي بهتر است تا زماني كه دردتان كمي آرام شود صبر نماييد.

تجربه گرفتگي عضله مي‌تواند ناراحت‌كننده و آزاردهنده باشد؛ اما چه عواملي موجب ايجاد گرفتگي عضلات مي‌شود؟ و آيا اين گرفتگي مي‌تواند نشان‌دهنده‌ي مشكلي در وضعيت سلامتي باشد؟

گرفتگي عضلاني، انقباض غيرارادي فيبرهايي است كه عضله را تشكيل مي‌دهند. اعصاب، فيبرهاي عضلاني را كنترل مي‌كنند. وقتي چيزي عصب را تحريك مي‌كند و يا به آن آسيب مي‌زند، باعث مي‌شود فيبرهاي عضلاني منقبض شوند و در نتيجه دچار گرفتگي شوند. فرد غالباً مي‌تواند اين گرفتگي‌ها را در زير پوستش مشاهده و يا احساس كند.

در اين مقاله، تعدادي از علل گرفتگي عضلات را بررسي مي‌كنيم. اغلب آن‌ها بي‌ضرر هستند؛ اما تعدادي هم جدي‌ترند. ما همچنين نكاتي را در مورد چگونگي درمان و پيشگيري از گرفتگي عضلات مطرح مي‌كنيم.

علل رايج گرفتگي عضلاني

گرفتگي عضلاني كه گاهي پيچ‌خوردگي عضلات هم ناميده مي‌شود دلايل زيادي دارد كه در ادامه به برخي از آن‌ها اشاره مي‌كنيم:

• فعاليت بيش از حد

وقتي فرد با شدت زياد و يا به مدت طولاني ورزش مي‌كند، ممكن است دچار گرفتگي عضلات شود. تحقيقات نشان مي‌دهد كه اين گرفتگي عضلاني بعد از ورزش ممكن است به دو دليل اتفاق بيفتد:

- اولاً ورزش مي‌تواند منجر به خستگي عضلاني شود و خستگي عضلاني نيز باعث ايجاد پيچش و گرفتگي در فيبرهاي عضلات پركار شود.

- ثانياً، ورزش ممكن است به دليل تعريق، باعث عدم تعادل الكتروليت‌ها شود و همان‌طور كه مي‌دانيم الكتروليت‌ها در انقباض عضلات نقش دارند. فقدان الكتروليت‌ها در فيبرهاي عضلاني مي‌تواند موجب انقباض عضلاني شود.

انقباض عضلاني در بازوها و پاها از رايج‌ترين گرفتگي‌هايي است كه به دليل ورزش بيش از حد به وجود مي‌آيد. ماهيچه‌هاي پركار در فعاليت بدني به احتمال زياد دچار خستگي مي‌شوند كه بسته به نوع تمرين، مي‌تواند شامل ماهيچه ساق پا، ران يا ماهيچه‌ي دوسر بازو باشد.

اعصاب براي انتقال پيام از عضلات به مغز و از مغز به عضلات به ويتامين D نياز دارند. كمبود ويتامين D ميتواند باعث ضعف و گرفتگي عضلات شود

• نداشتن خواب كافي

مواد شيميايي مغز يا همان انتقال‌دهنده‌هاي عصبي در انتقال اطلاعات از مغز به اعصاب كنترل‌كننده انقباض عضلات نقش دارند.

كمبود خواب مي‌تواند بر نحوه عملكرد گيرنده‌هاي انتقال‌دهنده عصبي تأثير بگذارد. بدين ترتيب كه توانايي مغز در ارسال اين سيگنال‌ها كاهش مي‌يابد و اين عارضه مي‌تواند منجر به ارسال سيگنال‌هاي اضافي به فيبرهاي عضلاني و در نتيجه موجب انقباض عضلاني شود.

گرفتگي عضلات ناشي از خستگي بيشتر در پلك‌ها ديده مي‌شود.

• دريافت زياد كافئين

نوشيدن زياد قهوه، چاي يا نوشيدني‌هاي انرژي‌زا كه حاوي كافئين هستند ممكن است باعث گرفتگي يا پيچ‌خوردگي عضلات شوند. كافئين به عنوان يك ادرارآور خفيف عمل مي‌كند، بنابراين اگر زياد بنوشيد، بيشتر در معرض دهيدراته شدن بدن قرار مي‌گيريد و همان‌طور كه در ادامه توضيح داده مي‌شود، كم آبي بدن مي‌تواند به گرفتگي عضلاني منجر شود.

كافئين همچنين مي‌تواند مانع جذب برخي مواد مغذي و الكتروليت‌ها شود، به اين ترتيب املاح منيزيم، پتاسيم و ويتامين D كه براي جلوگيري از گرفتگي عضلات لازم هستند، به درستي جذب نمي‌شوند.

كافئين يك ماده محرك است و هنگامي كه يك فرد بيش از حد از آن استفاده كند، مي‌تواند باعث گرفتگي عضلات در هر قسمتي از بدن شود.

• كمبود كلسيم

بدن براي پشتيباني از عملكرد مناسب عضلات به كلسيم نياز دارد. كمبود كلسيم مي‌تواند موجب گرفتگي عضلات شود. كمبود كلسيم به عنوان هيپوكلسمي شناخته مي‌شود.

افراد مي‌توانند كلسيم را از محصولات لبني، لوبياي سويا، توفو، آجيل و سبزيجات برگ‌دار دريافت كنند.

• كمبود منيزيم

منيزيم نيز در سالم نگه داشتن اعصاب و ماهيچه‌ها نقش مهمي دارد. اين ماده‌ي معدني با انتقال كلسيم در غشاهاي سلولي به پشتيباني از عملكرد اعصاب و عضلات كمك مي‌كند.

كمبود منيزيم مي‌تواند موجب گرفتگي عضلات در هر نقطه از بدن، از جمله صورت شود. كمبود منيزيم به عنوان هيپومنيزيمي شناخته مي‌شود.

علل كمبود منيزيم عبارت‌اند از:

-          رژيم غذايي ضعيف

-          نوشيدن زياد الكل

-          اسهال

اگر افراد به كمبود منيزيم توجه نكنند، ممكن است اين مشكل خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي عروقي را افزايش دهد.

• كمبود ويتامين D

اعصاب براي انتقال پيام از عضلات به مغز و از مغز به عضلات به ويتامين D نياز دارند. كمبود ويتامين D ميتواند باعث ضعف و گرفتگي عضلات شود.

دلايل كمبود ويتامين D شامل عدم قرار گرفتن در معرض نور مستقيم آفتاب و رژيم غذايي ضعيف است.

• كم آبي بدن

75 درصد حجم ماهيچه را آب تشكيل مي‌دهد. آب همچنين به انتقال مواد مغذي و مواد معدني به عضلات به منظور حمايت از عملكرد آن‌ها كمك مي‌كند. بنابراين هنگامي كه يك فرد به اندازه كافي آب نمي‌نوشد، ممكن است بدنش دچار كم آبي شود و اين دهيدراته بودن نيز مي‌تواند باعث گرفتگي عضلات شود.

-          استرس و اضطراب

تجربه استرس رواني يا اضطراب زياد ممكن است باعث افزايش فشار به عضلات شود و اين عارضه مي‌تواند به گرفتگي عضلاني منجر شود.

هنگامي كه سيستم استرس ما فعال مي‌شود، بدن براي مقابله با خطر قريب‌الوقوعي آماده مي‌شود. در پاسخ به اين خطر (خواه اين استرس براي رويارويي با يك خرس باشد و يا استرس ناشي از كار) سيستم عصبي ما بي‌نظم رفتار مي‌كند. از آنجا كه تكانه‌هاي عصبي ما وظيفه كنترل عضلات را بر عهده دارند، جاي تعجب نيست كه استرس مي‌تواند باعث گرفتگي عضلات شود.

انقباضات عضلاني ناشي از استرس مي‌تواند در هر نقطه از بدن رخ دهد.

-          مصرف برخي داروهاي خاص

مصرف برخي از داروهاي خاص مي‌تواند منجر به گرفتگي عضلاني غيرارادي شود. اين واكنش ممكن است يك عارضه جانبي يا به دليل تداخل با داروهاي ديگر باشد.

از اين بين مي‌توان به داروهاي ضدافسردگي و داروهايي كه براي كنترل فشارخون استفاده مي‌شوند اشاره كرد. برخي از داروهاي ضدافسردگي اثر تحريكي دارند و اين مي‌تواند باعث انقباض غيرارادي فيبرهاي عضلاني شود، در حالي كه داروهاي فشارخون مي‌توانند بر تعادل الكتروليت‌ها تأثير بگذارند.

افراد بهتر است هنگام مصرف داروي جديد و مشاهده‌ي اين مشكل در مورد عوارض جانبي و تداخلات دارويي آن با پزشكشان صحبت كنند.

-          سيگار كشيدن

نيكوتين نيز مي‌تواند يكي از عوامل ايجادكننده گرفتگي عضلات باشد زيرا اين ماده نيز مانند كافئين محرك است.

ديگر دلايل ايجاد گرفتگي عضلات

اگرچه انقباض عضلاني اغلب بي‌ضرر است، اما بعضي اوقات مي‌تواند نشانه‌اي از يك مشكل جدي براي سلامتي باشد، به عنوان مثال، كساني كه از بيماري‌هاي كليوي و اعصاب رنج مي‌برند. شرايط جدي‌تري كه مي‌تواند باعث پيچ‌خوردگي عضلات شود عبارت‌اند از:

-          مولتيپل اسكلروزيس يا همان ام‌اس:

اين وضعيت بر مغز و نخاع تأثير مي‌گذارد و در نتيجه ممكن است علائمي در بدن ايجاد شود. تعادل، احساس، حركت و بينايي فقط بعضي از مناطق هستند كه مي‌توانند تحت تأثير قرار بگيرند.

-          ديستروفي عضلاني:

اين مشكل طيف وسيعي از شرايطي را در بر مي‌گيرد كه به مرور زمان باعث ضعيف شدن عضلات مي‌شوند.

-          سندرم ايساك:

اين يك بيماري نادر است كه مي‌تواند باعث پيچ‌خوردگي، سفتي و گرفتگي عضلات شود.

-          عصب نخاعي تحت فشار:

اين وضعيت زماني اتفاق مي‌افتد كه بافت‌هايي كه عصبي را احاطه كرده‌اند، فشار زيادي به آن وارد مي‌كنند. اين عارضه مي‌تواند در قسمت‌هاي پشت، پا، دست و ساير مناطق بدن رخ دهد و باعث درد، سوزن‌سوزن شدن، بي‌حسي و ضعف شود.

-          اسكلروز جانبي آميوتروفيك:

اين وضعيت يك گروه از بيماري‌هاي عصبي و نادر است كه به طور عمده بر سلول‌هاي عصبي تأثير مي‌گذارد.

-          لوپوس:

لوپوس يك بيماري خودايمني است كه مي‌تواند طيف وسيعي از علائم را در مناطقي از جمله مفاصل، مغز، كليه‌ها و پوست ايجاد كند. لوپوس هنگامي رخ مي‌دهد كه سيستم ايمني بدن به اندام‌ها و بافت‌هاي خود حمله كند.

-          سندرم خوش‌خيم پرش عضلات:

اين سندروم يك اختلال عصبي است كه باعث گرفتگي عضلات در مناطقي از بدن از جمله چشم، دست، انگشتان دست، ران و ساق پا مي‌شود.

-          ديستوني:

اين يك اختلال حركتي عصبي است كه مي‌تواند در صورت صحيح نبودن سيگنال‌ها از مغز باعث اسپاسم دردناك عضلات شود.

-          بيماري نورون حركتي:

اين نيز يك دسته از بيماري‌هايي است كه بر نخاع و اعصاب مغز تأثير مي‌گذارد و در آن رسيدن پيام‌هاي عصب حركتي به ماهيچه‌ها متوقف شده و مي‌تواند علائمي از جمله سفتي و ضعف را ايجاد كند.

چه موقع بايد در رابطه با گرفتگي عضلات به پزشك مراجعه كرد؟

شما بايد با پزشكتان اين مسئله را در ميان بگذاريد اگر:

1- انقباض عضلاتتان بيش از 2 هفته طول كشيده است.

2- گرفتگي‌هاي عضلاني در بيشتر از يك جاي بدنتان مشاهده مي‌شود.

3- در منطقه‌ي تحت تأثير احساس ضعف هم مي‌كنيد.

4- فكر مي‌كنيد ممكن است دارويي باعث ايجاد اين مشكل شده باشد.

درمان و پيشگيري از گرفتگي عضلاني

-          به رژيم غذايي خود توجه كنيد: يك رژيم متعادل حاوي غذاهاي غني از كلسيم، پتاسيم و منيزيم به راحتي مي‌تواند از گرفتگي عضلات جلوگيري و به درمان آن كمك كند.

-          هيدراته بمانيد: نوشيدن آب كافي، به ويژه هنگام ورزش كه مايعات بيشتري از طريق تعريق و تنفس از بين مي‌رود، بسيار مهم است. توصيه مي‌شود روزانه حدود 8 يا 9 ليوان آب و مايعات بنوشيد. آب طعم دار از بهترين گزينه‌هاست.

-          مصرف كافئين را كاهش دهيد: اگر كم كردن قهوه برايتان سخت است از انواع بدون كافئين آن استفاده كنيد. چاي‌هاي گياهي جايگزين‌هاي بسيار خوبي هستند.

-          بيشتر بخوابيد: سعي كنيد حداقل 8 ساعت خواب شبانه داشته باشيد.

-          استرستان را كنترل كنيد: ورزش، مديتيشن يا تكنيك‌هاي تنفسي از روش‌هاي خوب مديريت استرس هستند.

-          ملايم‌تر ورزش كنيد: اگر در طول ورزش دچار گرفتگي عضلاني مي‌شويد، به احتمال زياد تمرينات شما بيش از حد شديد است. بنابراين شايد لازم باشد آن را با يك فعاليت ملايم جايگزين كنيد و يا حداقل مدت زماني كه براي انجام يك تمرين شديد صرف مي‌كنيد را كاهش دهيد.

هوش عاطفي (هوش هيجاني) يا EQ به عنوان يك مهارت با محبوبيت روزافزون در دنياي حرفه‌اي شناخته مي‌شود.

به نقل ازايسنا، بسياري ممكن است دليل اهميت هوش عاطفي ميان افراد در يك محيط كاري و تفاوتي كه ميان‌ آنان ايجاد مي‌كند را ندانند.

شركت‌هاي بزرگ به اثبات رسانده‌اند كه كارمنداني با هوش عاطفي بالا به‌طور مستقيم بر نتيجه نهايي كار تاثير مي‌گذارند و باعث افزايش عمده‌اي در كل فروش و بهره‌وري شركت‌ها مي‌شوند.

در يك محل كار با فضاي رقابتي، توسعه مهارت‌هاي EQ براي موفقيت حرفه‌اي شما بسيار مهم است. در ادامه ۱۰ نكته به نقل از سايت "اينك" براي افزايش EQ شما آورده شده است:

۱) از شيوه قاطعانه براي برقراري ارتباط استفاده كنيد

ارتباطات قاطعانه‌اي بيش از حد تهاجمي يا منفعلانه نباشند، بهترين روش براي كسب احترام از ديگران است. افراد با هوش عاطفي بالا مي‌دانند چگونه مي‌توانند نظرات و نيازهاي خود را به‌صورت مستقيم و در عين حال با احترام با ديگران در ميان بگذارند.

۲) به جاي واكنش نشان دادن به درگيري‌ها به آن‌ها پاسخ دهيد

در موارد درگيري، طغيان‌هاي احساسي و احساس خشم رايج است. افراد با هوش عاطفي بالا مي‌دانند كه چگونه در مواقع استرس‌زا آرام بماند. اين افراد از گرفتن تصميمات تكانشي كه مي‌تواند مشكلات بزرگ‌تري را در پي داشته باشد، خودداري مي‌كنند. آنان درك مي‌كنند كه در مواقع درگيري، هدف يك تصميم‌گيري درست و به دست آوردن راه‌حلي مناسب است و از همين رو يك انتخاب آگاهانه انجام مي‌دهند تا بتوانند بر اطمينان از مطابقت عملكرد و سخنانشان تمركز كنند.

۳) از مهارت‌هاي گوش دادن فعال استفاده كنيد

در گفت‌وگوها افراد با هوش عاطفي بالا به جاي اين كه فقط منتظر فرا رسيدن نوبت صحبت خود باشند، به‌وضوح گوش مي‌دهند. آنان مطمئن مي‌شوند پيش از پاسخگويي هر آن چه را كه گفته شده به‌دقت درك كرده باشند.

اين افراد همچنين به جزئيات غير كلامي يك مكالمه نيز توجه مي‌كنند. اين امر مانع از ايجاد سوء‌تفاهم‌ها مي‌شود. به شنونده اجازه مي‌دهند تا به‌درستي پاسخ دهد و به گوينده نشان مي‌دهد كه مورد احترام قرار گرفته است.

۴) با انگيزه باشيد

افراد با هوش عاطفي بالا در خود انگيزه ايجاد مي‌كنند و نگرش آنان باعث ايجاد انگيزه در ديگران مي‌شود. آنان براي خود هدف تعيين مي‌كنند و در مقابل چالش‌ها و مشكلات مقاومت دارند.

۵) روش‌هاي حفظ نگرش مثبت را تمرين كنيد

قدرت نگرش خود را دست كم نگيريد. در صورتي كه اجازه بدهيد، قرار گرفتن در كنار يك نگرش منفي به‌راحتي مي‌تواند شما را نيز مبتلا كند. افراد با هوش عاطفي بالا از حالات و خلق و خوي اطرافيان خود آگاهي دارند و بر اين اساس از نگرش خود در برابر آن‌ها محافظت مي‌كنند.

آنان مي‌دانند براي داشتن يك روز خوب و يك چشم‌انداز خوش‌بينانه چه كاري بايد انجام دهند. اين مي‌تواند شامل صرف يك صبحانه يا ناهار عالي، شركت در يك برنامه معنوي يا آرامش‌بخش در طول روز يا داشتن متن‌هايي با نقل‌ قول‌هاي مثبت روي ميز يا رايانه خود باشد.

۶) خودآگاهي را تمرين كنيد

افراد با هوش عاطفي بالا داراي خودآگاه و با بصيرت هستند. آنان از احساسات خود آگاه هستند و مي‌دانند چگونه مي‌توانند بر افراد اطراف خود تاثير بگذارند. اين افراد همچنين احساسات و زبان بدن ديگران را درك و تجزيه و تحليل و از اين اطلاعات براي تقويت مهارت‌هاي ارتباطي خود استفاده مي‌كنند.

۷) انتقادپذير باشيد

بخش مهمي از داشتن هوش هيجاني بالا داشتن روحيه انتقادپذيري است. افراد با هوش هيجاني بالا به جاي آن كه از انتقادات برنجند يا در مقابل آن‌ها حالت تدافعي بگيرند، چند لحظه وقت مي‌گذارند تا بفهمند اين نقد از كجا ناشي مي‌شود و چگونه بر عملكرد آنان يا ديگران تاثير مي‌گذارد و در آخر چگونه مي‌توانند هر گونه مسئله‌اي را به طور سازنده حل كنند.

۸) با ديگران همدلي كنيد

افراد با هوش هيجاني بالا مي‌دانند چگونه به همدلي بپردازند. آنان به‌خوبي درك مي‌كنند كه همدلي صفتي است كه قدرت عاطفي را نشان مي‌دهد، نه ضعف. مدلي است كه به آنان كمك مي‌كند تا در سطح بنيادي انساني با ديگران ارتباط برقرار كنند. اين كار گشايشي براي احترام و درك متقابل بين افراد با عقايد و موقعيت‌هاي مختلف محسوب مي‌شود.

۹) از مهارت‌هاي رهبري استفاده كنيد

افراد با هوش هيجاني بالا مهارت‌هاي رهبري بسيار خوبي دارند. آنان استانداردهاي بالايي براي خود دارند و الگويي براي ديگران ايجاد مي‌كنند تا از آن پيروي كنند. اين افراد مبتكرانه عمل مي‌كنند و مهارت‌هاي تصميم‌گيري و حل مسئله بالايي دارند. اين امر باعث مي‌شود به سطح بالاتر و پربارتري در عملكردشان چه در زندگي و چه در محل كار دست يابند.

۱۰) اهل معاشرت و خوش مشرب باشيد

افراد با هوش هيجاني بالا اهل معاشرت با ديگران هستند. آنان لبخند مي‌زنند و حضور مثبتي را از خود نشان مي‌دهند. آنان مهارت‌هاي اجتماعي مناسبي را بر اساس رابطه خود با هر كس در اطراف خود به كار مي‌برند. اين افراد مهارت‌هاي بين فردي بسيار خوبي دارند و مي‌دانند چگونه ارتباط‌هاي كلامي و غيركلامي را برقرار كنند.

بسياري از اين مهارت‌ها در افرادي كه از اصول اوليه روانشناسي انسان آگاهي دارند، پديد مي‌آيد. اگر چه افرادي كه به‌طور طبيعي از احساس همدلي بالايي برخوردارند، راحت‌تر از ديگران به مهارت‌هاي افزايش هوش هيجاني دست مي‌يابند اما به‌طور كلي تمامي افراد قادر به توسعه اين مهارت‌ها در خود هستند. افرادي كه همدلي كمتري دارند بايد بيشتر بر كسب خودآگاهي و آگاهي از نحوه درست تعامل با ديگران تمركز داشته باشند. با پيروي از اين مراحل، شما در رسيدن به سطح بالايي از هوش هيجاني به‌خوبي پيش خواهيد رفت.

محمدرضا قيني در گفتگو با فارس در باره «بيماري آلزايمر»، اظهار داشت: آلزايمر بيماري است كه در كل، سلول‌هاي مغزي دچار تحليل مي‌شوند؛ در نتيجه كاركرد مغز به خصوص حافظه كاهش يافته و كاركردهاي ديگر از جمله تصميم و تعقل مختل مي‌شود.

به گزارش سلامت نيوز به نقل از روزنامه جام جم ، وي با اشاره به علل ايجاد اين بيماري، گفت: برخي عوامل محيطي در اين موضوع دخيل هستند؛ به خصوص تمام عواملي كه باعث مي‌شود خون‌رساني مغز دچار اختلال شود؛ مانند افرادي كه در سنين ميانسالي دچار بيماري ديابت و فشار خون شده يا كساني كه سيگار مصرف مي‌كنند، خطر آلزايمر در آنها بالاست؛ ضمن اينكه زمينه‌هاي ژنتيكي در ايجاد اين بيماري مؤثر است.

اين متخصص مغز و اعصاب در پاسخ به اين پرسش كه «چه اقداماتي در جلوگيري از بيماري آلزايمر مؤثر است؟»، خاطرنشان كرد: مطالعه كردن در جلوگيري از آلزايمر بسيار موثر است؛ چرا كه قواي ذهني مانند ديگر اعضاي بدن هستند كه در صورت تقويت آنها كاركرد بهتري دارند.

قيني ابراز داشت:براي نمونه فردي كه عضلات خود را قوي مي‌كند در دوران پيري دچار ضعف عضلاني كمتري مي‌شود؛ در نتيجه فردي اگر در تمام طول عمر به ويژه از دوره ميانسالي به بعد دائم فعاليت فكري كند؛ البته نه اينكه بگوييم اين فرد اصلاً آلزايمر نگيرد، اما چون كاركرد ذهنش بالاتر شده و ارتباطاتش بهتر شده است، ممكن است علائم آلزايمر در آن ديرتر ظاهر شود.

قيني در پاسخ به اين پرسش كه «چه توصيه‌هاي كاربردي براي جلوگيري از بروز آلزايمر داريد؟»، گفت:‌افراد بايد فعاليت‌هاي ذهني معمول را داشته باشند؛ ضمن اينكه جدول پر كردن، مطالعه داشتن، داشتن زندگي منظم، خواب سر وقت، مصرف كافي آب، احتراز از مصرف غذاهاي ناسالم، عدم مصرف روغن‌هاي جامد، نداشتن فشار خون بالا و داشتن فعاليت‌هاي فيزيكي؛ در مجموع مي‌تواند باعث شود آلزايمر ديرتر اتفاق بيفتد.

وي در پاسخ به اين پرسش كه «آيا بيماري آلزايمر درمان قطعي دارد؟»،خاطر نشان كرد:‌ وقتي اين بيماري ايجاد شد، ديگر درمان ندارد اما مي‌توانيم با برخي درمان‌ها علائم آلزايمر را كنترل كنيم؛ چرا كه اين بيماري مزمني است و وقتي فردي دچار آن شد، ممكن است 10 سال نيز با آن علائم زندگي كند.

سلامت نيوز-*دكتر گيتا فقيهي: استخر‌هاي شنا يكي از راه‌هاي انتقال بيماري‌هاي پوستي و عفوني است كه اين بيماري‌ها متعدد و متنوع‌اند. اين گونه بيماري‌ها از طريق آب آلوده و بدن شنا‌گران به ديگران مي‌تواند منتقل شود.

به گزارش سلامت نيوز به نقل از زندگي آنلاين، استخر‌هاي شنا يكي از راه‌هاي انتقال بيماري‌هاي پوستي و عفوني است كه اين بيماري‌ها متعدد و متنوع‌اند.

اين گونه بيماري‌ها از طريق آب آلوده و بدن شنا گران به ديگران مي‌تواند منتقل شود، زيرا در مدت محدودي تعداد زيادي از افراد از آن آب استفاده مي‌كنند كه هميشه مي‌تواند خطر انتقال ميكروب‌ها و ويروس‌ها را در پي داشته باشد.

امراض آب آلوده استخرها:

بيماري‌هاي جلدي و پوستي

بيماري‌هايي كه بيش از ساير امراض در استخر‌هاي شنا ديده شده و شناگران را تهديد مي‌كند.

عفونت‌هاي پوستي و بيماري‌هاي قارچي مانند: ورسيكالر، كچلي، زرد زخم، عفونت پزودومونايي و خارش بين انگشتان و كشاله پاي شناگران و انواع زگيل‌ها و مولوسكوم‌ها است.

بيماري‌هاي گوارشي و اسهال‌ها

ميكروب‌هاي مولد بيمارهاي دستگاه گوارش براي زنده ماندن در آب استخر قدرت بيشتري دارند، بنابراين بزرگترين خطر هنگامي ‌پيش مي‌آيد كه بيماري‌هاي عفوني روده‌اي بين مردم شايع و همچنين استخر شلوغ‌تر باشد.

عفونت چشم و گوش و حلق و بيني

بيماري‌هاي مربوط به گلو درد چركي و ورم ملتحمه چشم از متداول‌ترين امراض بين شناگران است.

بنابراين بي توجهي به درجه حرارت آب استخر و محيط اطراف آن و نبودن كلر آزاد در آب استخر شرايط را براي رشد و تكثير اين گونه بيماري‌ها فراهم مي‌كند.

بيماري‌هاي انگلي

يكي از مهم‌ترين بيماري‌هاي انگلي بيماري خوني به نام شيستوزمازيس است.

در مناطق گرمسير چنانچه استخر با آب رودخانه‌اي پر شود كه عامل اين بيماري در آن باشد احتمال مي‌رود افراد سالمي ‌را كه در چنين آب‌هايي شنا مي‌كنند آلوده كند.

اقدامات بهداشتي براي پيشگيري از آلودگي

براي جلوگيري از انتشار الودگي‌هاي ميكروبي و انگلي حاصل از انتقال بيماري شناگران به آب استخرها بايد اين اقدام‌هاي بهداشتي را انجام داد:

• آب استخر بايد دائم تصفيه و گندزدايي شود.
• از پذيرش مراجعان بيش از حد ظرفيت استخر جلوگيري شود.
• حوضچه اطراف استخر، محل‌هاي رخت كني و دوش‌ها دائم نظافت و ضد عفوني گردد.
• حوضچه كوچكي براي ضد عفوني كردن شناگران قبل از ورود به استخر براي مبارزه با بيماري‌هاي قارچي و ويرال انگشتان پاي شناگران احداث گردد.
• هر شناگر بايد از مايو، كلاه شنا، حوله، دمپايي مجزا و مخصوص به خود استفاده كند و نبايد به صورت مشترك از اين وسائل استفاده كرد.
• شناگران پيش از ورود به استخر از نظر سرما خوردگي، جوش و تبخال و ساير بثورات پوستي، التهاب چشم‌ها و يا هر عفونت ديگري كه بر اثر آن احتمال آلودگي آب و در نهايت ساير شناگران را سبب مي‌شود از نظر ظاهري معاينه شوند و در صورت داشتن مورد خاص آن بيماري از ورود آنها به استخر جلوگيري شود.
• كيفيت فيزيكي و باكتريولوژيكي آب استخر در تمام مدت بايد آزمايش شود.
• براي بازديد كننده ورودي و خروجي جدا در نظر گرفته شود.
• درجه حرارت مناسب براي آب استخر رعايت شود.
• شناگران بايد قبل از ورود به استخر دوش بگيرند و پس از خروج از استخر نيز بدن خود را با مواد شوينده خوب بشويند و سپس در صورت دارا بودن پوست خشك از لوسيون‌هاي نرم كننده بدن استفاده كنند.
• متخصص پوست و مو

معمولا اين روز ها كم پيش مي آيد كه بدون مريض شدن در بين سفر و پرواز به جايي رفت و به دليل كمبود غذا در داخل هواپيما، معمولا افراد با خودشان آذوقه مي برند تا از گرسنگي در طول سفر جلوگيري كنند و در حالي كه فكر مي كنيد اين غذاها سالم هستند اما ممكن است با خواندن اين مقاله در بخش سلامت نمناك متوجه شويد كه انتخاب هاي درستي نداشته ايد و معمولا تاثيرات اين غذا در طول پرواز مشخص خواهد شد.غذاي پرواز

غذا هايي كه بايد قبل از پرواز بخوريد:

مواد كم سديم:

نمك بيش از اندازه باعث نفخ در حين پرواز مي شود و پس بهتر است از مواد غذايي كم سديم استفاده كنيد مثلا مي توانيد ميوه يا سبزيجات با خود ببريد يا از غذاهاي تازه استفاده كنيد.

مصرف پرتقال قبل از پرواز:

معمولا قرار گرفتن بر بالاي ابرها و هواپيما جرم بالايي دارد و سيستم ايمني شما بايد در اين مواقع ويتامين سي كافي قبل از پرواز را داشته باشد و نه تنها با مصرف آن ويتامين به بدنتان مي رساند بلكه بدنتان نيز آب كافي را دريافت خواهد كرد.

چاي گياهي قبل از پرواز:

اگر كافئين و قهوه زياد مصرف كنيد، بدنتان خشك مي شود پس به جاي آن از چاي گياهي استفاده كنيد. چاي هاي بدون كافئين رطوبت بدن را متعادل نگه مي دارد و همچنين مي تواند هضم را بهتر كند.

مصرف ماست قبل از پرواز:

پرواز تاثيرات زيادي را روي شكم و معده شما مي گذارد و بدن انسان نمي تواند تا چندها كيلومتر بالاي آب، غذا را هضم كند و ماست به طور طبيعي حاوي پروبيوتيك مي باشد كه مي تواند سيستم گوارشي شما را تنظيم كند.

آب با ليمو قبل از پرواز:

آيا بعد از پياده شدن از هواپيما احساس گرسنگي مي كنيد؟ گاهي اوقات جت لگ شدن به علت كم آبي در بدن مي باشد كه مي تواند به شما احساس خواب آلودگي بدهد و با نوشيدن مقدار زيادي آب و انداختن يك قاچ ليمو درون آن مي توانيد از خواص آنتي باكتريال بهره مند شويد و همچنين از گلو درد پيشگيري كنيد.

مصرف كره بادام زميني قبل از پرواز:

قطعا به خاطر سنگين بودن نمي توانيد اين ماده را داخل هواپيما مصرف كنيد اما مي توانيد قبل از پرواز آن را مصرف كنيد.

پروتئين خالص قبل از پرواز:

پروتئين خالص را نمي توان از مواد غذايي مثل ماهي يا مرغ سوخاري به دست آورد مثلا بايد از مرغ آبپز استفاده كنيد تا پروتئين بدنتان به اندازه كافي در طول پرواز تامين شود.

وعده هاي كوچك قبل از پرواز:

آيا به دنبال اين هستيد كه هنگام پرواز بخوابيد، بيش از حد قبل از آن غذا نخوريد و اگر فكر مي كنيد كه خوردن مواد غذايي زياد باعث سيري شما در پرواز مي شود، بايد كمي مراقب باشيد و با كم خوردن مي توانيد خواب راحتي داشته باشيد.

حموص:

اين يك ميان وعده ديگر است و باعث مي شود كه با مصرف آن قبل از پرواز حال آشفته اي نداشته باشيد.

مصرف برنج قهوه اي قبل از پرواز:

اگر مسافر هستيد، مي توانيد از يك كاسه غلات استفاده كنيد تا در طول پرواز دچار ضعف نشويد.

دانه هاي چيا:

دانه هاي چيا براي صبحانه بسيار عالي است و مي تواند تا طولاني مدت از گرسنگي شما جلوگيري كند و معمولا مهمانداران هواپيما در طول پرواز، خودشان از اين دانه ها مصرف مي كنند.

مصرف كلوچه:

اگر ديرتان شده و به يك غذاي راحت و نسبتا كامل نياز داريد كلوچه گزينه مناسبي مي باشد.

فوايد اسموتي ها قبل از پرواز:

خودتان يك اسموني درست كنيد و به عنوان نوشيدني براي صبحانه قبل از پرواز مصرف كنيد.

بعد از پرواز چي بخوريم و چي نخوريم ؟

براي اينكه بعد از پرواز دچار جت لگ نشويد، بسيار مهم است كه غذاي صحيح مصرف كنيد و آشفتگي در خواب، حس گرسنگي را افزايش مي دهد و شما بايد كاري كنيد كه از زياده روي در غذا خوردن جلوگيري شود و بعد از پرواز بهتر است غذاهايي بخوريد كه دوباره سوخت و ساز شما را به كار بياندازد.

ميوه ها و سبزيجات حاوي آنتي اكسيدان براي بعد از پرواز:

خوردن ميوه هايي مثل تمشك، پرتقال، هلو، زردآلو خشك، توت فرنگي يا انگور مناسب است. آنتي اكسيدان ها سيستم ايمني شما را تقويت مي كند و اين ميوه ها دوباره آب از دست رفته بدن در پرواز را به شما برمي گرداند.

چاي سبز براي بعد از پرواز:

چاي سبز بهتر از مصرف نوشيدني هاي كافئين دار است و اين ماده همچنين جريان خون را افزايش مي دهد.

مصرف شكلات تلخ بعد از پرواز:

شكلات تلخ قادر است كه به درمان جت لگ كمك كند زيرا سرشار از منيزيم مي باشد.

مصرف عسل بعد از پرواز:

يك قاشق عسل در آب ولرم مي تواند به درمان جت لگ كمك كند و اگر قبل از خواب مقدار كمي عسل بخوريد، مي توانيد كبد خود را سرحال و سالم نگه داريد.

اجتناب از غذاهاي زير

گاهي اوقات حقيقت تلخ است مهم نيست كه چقدر به اين غذاها علاقه داريد كه دوري از اين غذا ها باعث مي شود پرواز راحتي داشته باشيد.

اجتناب از غذاهاي قند دار و فرآوري شده:

از كربوهيدرات هاي فرآوري شده مثل شكلات، كيك، نوشيدني هاي شيرين دوري كنيد كه اين خوراكي ها شما را سير نگه نمي دارد و باعث مي شود كه بيش از قبل احساس گرسنگي كنيد.

كافئين:

نوشيدني هاي كافئين دار تنها باعث ضعف و بهم ريختن روتين شما مي شود.

اجتناب از غذاهاي پروتئيني سرشار از سولفور:

مصرف موادي مثل پودر پروتئين، تخم مرغ ها و گوشت قبل از پرواز نمي تواند ايده خوبي باشد زيرا باعث مي شود كه ميكروب ها هيدروژن سولفيد توليد كنند كه هضم آنها سه تا پنج ساعت طول مي كشد. مگر اينكه پرواز شما بسيار كوتاه باشد پس از مصرف آن از پرواز بلند مدت خودداري كنيد.

اجتناب از مصرف ميوه هاي خشك:

بيشتر ميوه هاي خشك مخصوصا حاوي مقدار زياد فيبر هستند اما وجود اين مواد در بدن باعث توليد گاز مي شود و همچنين قند و كالري بالايي دارد كه بهتر است به جاي آن از مواد غذايي سبك تر استفاده كنيد.

اجتناب از مصرف آجيل:

آجيل معمولا شامل بادام، پسته، گردو، فندق و ... است. فيبرهاي موجود در آجيل مغذي است و براي سلامت فرد مناسب مي باشد اما مصرف آن قبل از پرواز معده را سنگين مي كند و باعث مي شود كه فشار زيادي در طول پرواز به شما وارد شود.

اجتناب از مصرف آدامس هاي بدون قند در پرواز:

نوع شكر موجود در اين مواد كمي متفاوت است و مي تواند هضم را بسيار سرعت ببخشد اما احتمال اين كه باعث ايجاد نفخ و اسهال شود، بسيار زياد است و احتمالا با مصرف اين آدامس ها در پروازهاي طولاني مدت باعث ايجاد مشكل خواهد شد.

گرانولا همراه با ريشه كاسني:

ريشه كاسني به شدت نفخ آور است و معمولا داخل بسته بندي مي باشد و اغلب اوقات مصرف گرانولا همراه با ميوه هاي خشك مي تواند باعث آسيب به بدن فرد شود.

اجتناب از مصرف چيپس سيب زميني:

اين مواد بر خلاف طعم عالي، چربي و قند بالايي دارند اما مواد مغذي آنها كم است و به علت ميزان نمك بالا جزء غذاهاي سنگين محسوب مي شود و جريان مايع بالا در بدن را ايجاد مي كنند كه باعث نفخ و ورم پا مي شود و همچنين نشانه رفلاكس اسيد نيز با مصرف اين مواد وجود خواهد داشت.

آيا فكر مي كنيد خوراكي هاي سالم را مي خوريد؟ يا حداقل سعي داريد از چيزهايي كه براي شما بد هستند اجتناب كنيد؟ خوب، ممكن است تعجب كنيد چه غذاهايي مي توانند شما را بكشند!مواد غذايي خطرناك

البته، اگر اين خوراكي ها به طور عادي خورده شوند به احتمال زياد بسيار خوب هستند درست زماني است كه شروع به خوردن ساقه ها و دانه ها مي كنيد اين چيزها مي توانند خطرناك شوند؛ و اينها كه در بخش سلامت نمناك نام برده ايم غذاهايي هستند كه مي توانند شما را بكشند.

روغن كرچك :

روغن كرچك از گياه كرچك بدست مي آيد، كه شامل سم ريسين است. در حالي كه روغن كرچك به عنوان ملين و براي مراقبت از پوست و مو بكار مي رود مهم است كه با احتياط از آن استفاده كنيد. خطر اصلي در دانه آن وجود دارد تنها 8 دانه براي كشتن يك بزرگ سال لازم است خوشبختانه، دستورالعمل هاي ايمني زيادي براي توليد دانه هاي روغني وجود دارد.

آلو :

اگرچه آلو براي خوردن خوب است، اما هسته آن حاوي تركيبات سيانوژنيك است كه بدن مي تواند براي ايجاد سيانيد استفاده كند. البته، خيلي از افراد هسته را مي خورند، بنابراين اين مساله نبايد زياد اتفاق بيفتد.

عسل پاستوريزه نشده :

عسلي كه در فروشگاه ها بفروش مي رسد خوب است. اما عسلي كه پاستوريزه نيست ممكن است حاوي grayanotoxin باشد كه مي تواند منجر به اثرات جانبي نظير سرگيجه، ضعف و استفراغ شود. در كودكان، اين مي تواند كشنده باشد!

ريشه كاساو :

اين سبزي محبوب آمريكاي جنوبي و آفريقايي به شكل خام خود، حاوي لينامارين است كه وقتي هضم شود، مي تواند سمي باشد. البته خشك كردن، پختن، و خيساندن ريشه بي ضرر است اما اگر فرآيند درست انجام نشود، ريشه كاساو مي تواند خطرناك باشد.

بادام زميني:

يكي از شايع ترين آلرژي ها در بادام زميني مي تواند منجر به آنا فيلاكسي شود. علايم معمولي، گرفتگي بيني و تنفس مشكل هستند. اگر درمان نشود، اين مي تواند مهلك باشد.

گيلاس :

هسته آن ها در واقع حاوي يك سم هيدروژن سيانيد است.

زردآلو :

در حالي كه خود ميوه خوب است، هسته آن حاوي زهري است كه اگر مصرف شود ممكن است مضر باشد. خوشبختانه، اين هسته ها براي اغلب افراد غيرقابل مصرف هستند.

بادام تلخ :

علي رغم انباشته شدن مواد مغذي سالم، آن ها حاوي سيانيد در شكل خام هستند. (ما در اينجا درباره تلخ صحبت مي كنيم. بادام شيرين سيانيد ندارد ). به همين دليل است كه بايد قبل از مصرف، بادام تلخ مورد درمان قرار گيريد. 5 - 10 عدد بادام تلخ خام يك بزرگ سال را مي كشد.

گوجه فرنگي :

ساقه ها و برگ ها حاوي گليكوالكالوئيد هستند، سمي كه اگر بدن وارد شود مي تواند آسيب پذير باشد و مشكلات جدي ايجاد كند.! محل اتصال ساقه گوجه فرنگي و قسمت هاي سبزرنگ گوجه فرنگي حاوي 1/2 درصد سولانين باشد. 50 گرم سولانين مي تواند موجب سردرد، حالت تهوع و استفراغ گردد.

گوشت خام :

اگر سيستم ايمني ضعيفي داشته باشيد مصرف گوشت خام حتما مي تواند شما را بكشد.

كباب كردن گوشت :

كباب كردن گوشت با حرارت بالا مي تواند موجب ساخت هيدروكربن هاي پلي آروماتيك شود مخصوصا اگر چربي گوشت به درون آتش ذغال چكه كند. سياه شدن گوشت كبابي سبب افزايش مواد مضر درون گوشت مي شود.

سوسيس :

با اين حال، سوسيس به عنوان خوراكي سالم و مفيد شناخته نشده است آن ها يكي از دلايل اصلي خفگي در ميان كودكان و خردسالان هستند.

سيب زميني :

در سيب زميني هايي كه در قشر زير پوستشان سبز رنگ است ، سولانين كه از تركيبات گيلكو آلكالوئيدهاست، وجود دارد. مقدار زياد اين سم سبب مسموميت مي شود كه با نشانه هايي مانند سوزش گلو، حالت تهوع و تعريق شديد و نفس تنگي همراه است پس هنگام مصرف قسمت هاي سبز رنگ سيب زميني را دور بياندازيد.

با وجود ساقه ها و برگ هاي سمي ، مسموميت سيب زميني نادر است. اكثر افرادي كه سيب زميني مصرف مي كنند در نتيجه خوردن سيب زميني سبز يا نوشيدن چاي برگ سيب زميني مرده اند.

دانه سيب :

در حالي كه سيب خيلي مفيد است، دانه هاي آن ها حاوي اميگدالين ، تركيب شكر و سيانيد است كه در طول زمان به سيانيد هيدروژن تنزل پيدا مي كند. البته، بدن مي تواند مقادير كمي سيانيد در اين دانه ها را بدون هيچ مساله اي كنترل كند. اما از لحاظ تئوري، خوردن مقدار زيادي از دانه هاي سيب مي تواند باعث مشكلات شود.

قارچ :

در حالي قارچ ها خواص زيادي دارند اما وقتي در بيابان مي رويد بايد آن ها را بشناسيد كه سمي نباشند.

دارچين :

درست است كه دارچين فوايدي دارد و مصرف آن با چاي توصيه مي شود اما يك دليل وجود دارد كه انجمن مراكز كنترل مسموميت آمريكا هشداري را در مورد اين عمل منتشر كرد. اگر به ريه ها برسد، مي تواند باعث مشكلات جدي حتي مرگ شود پس هنگام استفاده مراقب باشيد.

گردو :

هر ساله چند مورد مسموميت myristicin به خاطر مصرف بيش از حد درخت جوز وجود دارد. مي پرسيد:مسموميت myristicin چيست؟ به استفراغ، توهم، فروپاشي، اضطراب و رفتار غير منطقي گفته مي شود.

هلو :

هلو ميوه اي شبيه به زردالو  داراي هسته هاي خيلي بزرگ و كشنده است و در واقع به هيچ وجه نبايد هسته ي اين ميوه ي خوشمزه خورده شود.

تخم مرغ نپخته :

تنها گوشت خام نيست كه مي تواند مضر باشد تخم مرغ نپخته به همان اندازه خطرناك است

برگ هاي ريواس:

برگ هاي ريواس سمي هستند و باعث ايجاد مشكل تنفسي، حمله ناگهاني ،نارسايي كليه و در برخي موارد مرگ مي شوند.

بادام هندي :

اول اينكه، اينها دانه هستند، نه آجيل، بنابراين در تمام اين مدت گمراه شده بوديد. پوسته هاي آن ها كشنده هستند و پوششي از اسيد آناكارديك دارند كه اگر به اشتباه لمس شوند مي توانند پوست شما را بسوزاند، همچنين باعث ناراحتي معده شوند.

پيش از اين هم در بخش سلامت تغذيه نمناك گفتيم كه علاوه بر اين، بايد قبل از مصرف پخته و يا بخار پز شود، همانطور كه در حالت اوليه خود حاوي اوروشيول يك ماده شيميايي است كه در پيچك سمي يافت مي شود و اگر به مقدار كافي مصرف شود، مي تواند مهلك باشد.

لوبيا قرمز:

لوبيا قرمز حاوي سطوح بالايي از مواد شيميايي فيتوهماگلوتينين هستند كه آن ها را سمي مي سازند. پخت لوبيا به طور كامل سم آنها را دفع مي كند، اما خوردن چند لوبيا نپخته مي تواند باعث تهوع، استفراغ، و اسهال شود. سازمان غذا و داروي آمريكا توصيه مي كند كه به مدت 30 دقيقه به طور كامل اين سم را از بين ببرد. لوبيا هاي كنسرو شده سالم هستند بنابراين اين مواد را در فلفل قرار دهيد.

بادكنك ماهي :

اين نوع ماهي در ژاپن غذايي لوكس محسوب مي شود. روده، تخمدان و كبد اين گونه ماهي ها سم تترو دوتوكسين در خود دارد كه كشنده تر از سم سيانور مي باشد و خوردن يك بادكنك ماهي مي تواند 30 نفر را به كام مرگ بكشاند. براي طبخ اين ماهي در ژاپن دوره هاي آموزشي زيادي را مي گذرانند و آشپزان ماهر اين نوع ماهي را سم زدايي كرده و به قيمت بالا مي فروشند.

جوز هندي :

جوز هندي يكي از طعم دهنده ها و ادويه هاي مخصوص آشپزي و شيريني پزي محسوب مي شود. مصرف بيش از چهار گرم اين ادويه مي تواند موجب بروز حالت تهوع، توهم و بيهوشي گردد. اگر اين مقدار جوز هندي توسط كودكان مصرف شود ، مسموميت شديد و مرگ آور به همراه دارد.

لوبيا سبز خام:

لوبيا سبزهاي خام حاوي لكتيني به نام " PHA" هستند كه سبب خونريزي شديد معده مي شوند. اين لكتين در مقدار بالا يك ماده سمي محسوب مي شود و مصرف پنج تا شش عدد لوبيا سبز خام مي تواند جان كودكان خردسال را به خطر بيندازند اما اگر لوبيا سبز را حرارت بدهيد PHA آن از بين مي رود.

غذاهاي كنسروي:

مواد غذايي كنسرو شده مي توانند خطرناك و مرگ آور باشند. ذخيره سازي نادرست يا آلودگي در ورقه هاي فلزي قوطي هاي كنسرو سبب توليد مواد سمي مي شود . اين مواد سمي سريعا در مواد غذايي حل مي شوند و در صورت استفاده فرد از اين مواد فرد را مسموم نموده و در موارد شديد مي تواند كشنده باشد. پس بايد قوطي هاي كنسرو و شيشه هاي حاوي مواد كنسرو شده را در جاي خنك و به دور از نور نگهداري نمود.

كليه معمولا بخاطر باكتري‌هايي كه از اندام‌هاي ديگر دريافت كرده است عفونت مي‌كند. اين باكتري‌ها معمولا در پايين سيستم ادرار جاي مي‌گيرند. علائمش هم ممكن است درد پايين كمر، تب، ضعف، و برخي اوقات احساس درد هنگام دفع ادرار باشد.

عفونت كليه معمولاً در افراد سالم رخ نمي‌دهد، اما برخي از شرايط پزشكي ممكن است شخص را در خطر ابتلا به عفونت كليه قرار دهد.

عفونت مثانه

عفونت مثانه عموما از تركيب‌هاي ميكروبي همچون «اشريشيا كلي» نشئت گرفته و بيشتر هم در زنان رايج است چرا كه مجاري خروج ادرارشان كوتاه‌تر است. هر كليه‌اي به لوله‌اي وصل است كه اصطلاحا به آن ميزراه يا مجاري خروج ادرار مي‌گويند. اين لوله به مثانه الصاق شده و ادرار را از كليه به مثانه انتقال مي‌دهد. عفونت مثانه، مي‌تواند در طول ميزراه گسترش پيدا كرده و باعث عفونت كليه شود.

عفونت پروستات

عفونت كليه همچنين مي‌تواند از طرف اندام‌هاي ديگر نيز دريافت شود، مثلا پروستات، اندامي در مردان كه به هدايت ادرار و ساخت برخي از اجزاي مني كمك مي‌كند. باكتري‌ها مي‌توانند به اندام‌هاي مجاور همچون مثانه يا كليه رسيده و باعث عفونت آنها هم بشوند.

مشكلات وابسته

تفاوت‌هاي ساختاري آناتوميك يا بيماري‌هاي خاصي نيز مي‌تواند خطر ابتلا به عفونت‌هاي كليوي را افزايش دهد. در شرايطي همچون «دريچه پيشابراه خلفي»، موقعيت غير طبيعي دريچه در مثانه و در نزديكي مجراي خروجي، مانع از جريان ادرار شده و باعث خواهد شد تا ادرار به كليه رفلكس كند. اين شرايط خطر ابتلا به عفونت مثانه را افزايش خواهد داد.

پس از برگشت ادرار به كليه‌ها، به احتمال خيلي بيشتري كليه عفوني خواهد شد. بسياري از ناهنجاري‌هاي آناتوميك همچون حالب دوگانه نيز وجود دارد كه در آن دو ميزناي از يك كليه خارج مي‌شوند. اين نيز خطر ابتلا به عفونت را با خود بهمراه دارد.

تجهيز سيستم ايمني

شرايط خاصي مي‌تواند سيستم ايمني بدن، كه با عفونت‌ها مبارزه مي‌كند را معيوب كند، و در آن صورت احتمال ابتلا به عفونت كليه به مراتب افزايش خواهد يافت. اختلالات متابوليك همچون ديابت نيز مي‌توانند سيستم ايمني بدن و همچنين جريان خون را دچار مشكل كنند. از سوي ديگر ديابت باعث خواهد شد تا كليه آسيب ديده و خطر ابتلا به عفونت كليه افزايش يابد.

استفاده‌ي طولاني مدت از كورتيكواستروئيدها همچون پردنيزولون نيز مي‌تواند توانايي سيستم ايمني بدن در مقابل عفونت‌ها و بيماري‌هايي مانند ايدز را كاهش دهد.